 | Meneer Wim Thierens Ja Wim, wie had dat toen kunnen denken dat het voor één van ons het zo vroeg zou eindigen. Uiteraard waren we daar niet mee bezig. We hadden het al lastig genoeg met “groot” worden. Eigenlijk zijn we samen voor een stuk opgegroeid; 2 kozijns en van hetzelfde geboortejaar. Samen onze eerste pintjes gedronken, de eerste sigaretten gerookt, al of niet in den duik. Samen naar zee, op jeugdkamp. Samen gaan fietsen, met mijn pa, nonkel Roger, erbij. Mooie tijden waren dat. Samen gaan tennissen in de zomer. Maar sporten was niet echt mijn ding, voetballen al zeker niet. En zo zijn we stilaan uit elkaar gegroeid. Studeren eiste het merendeel van mijn vrije tijd op. We zagen elkaar nog nauwelijks, maar toch zal ik die herinneringen aan onze jeugd altijd blijven koesteren. Merci Wim.
|