 | Bert Van Driessche Bert, doeme toch! Ik kan het nog steeds niet geloven. Het voelt zo onwerkelijk aan. De laatste keer dat ik je zag, was bij de literaire quiz van Walry in maart. We wisten niet van elkaar dat we gingen deelnemen, elk met een eigen ploegje. Twee jaar lang was je een fijne, joviale collega met wie ik het goed kon vinden. Ik vond het jammer dat je vorig jaar wegging naar een andere school. Twee jaar geleden gingen we nog samen met enkele collega's en de 5des naar Berlijn. Je laat een grote leegte achter, Bert. Ik wens je vriendin, je ouders, je zus, je hele familie, je vrienden, (ex)-collega's, kennissen heel veel steun en warmte toe om dit onnoemelijke verdriet te dragen. Rust nu maar zacht, Bert.
|